Heart It

11 Haziran 2012 Pazartesi

Taijin Kyofusho.

Ben yine vazgeçemedim. Vazgeçemiyorum ben. Almışlar "vazgeçme"yi genlerimden. Yine oturup oturup ağlıyorum. Sorularım artık hep aynı tonda. Gökyüzü de simsiyah. Ne yıldız var, ne de ay çıkmış. Gelip geçen uçakların kırmızı ışıklarını görmekten bunaldım artık. Bok gibi geçen bir buluşmadan geldim. Odanın kapısını açtığım anda yerler ıslandı. Bıraksalar ölene kadar ağlayabilirim. Damlayabilirim..

Sevgimi parça parça edip, ona buna dağıtıyorum. Bir arkadaşım dağıtılan sevgi daha az zarar verir demişti. Ama "az" derken neyi kastetmişti bilmiyorum. Ben hala aynı düzeyde acı çekiyorum. Dağıttıkça ağlayacak, üzülecek daha çok şeyim oluyor sanki. Daha çok anı birikiyor. Daha çok görüyorum, görmeye katlanamadığım yerleri.

Arabayla beni bıraktığında üst geçiti geçene kadar, yurda gidene kadar beni bekleyen biri vardı. Keşke yine öyle birine denk gelebilsem istiyorum. Her istenilen de olmuyor işte.




Ps. Bu arada günümü darmadağın eden şarkıyı blogunda paylaştığı için Aqua'ya da teşekkürlerimi sunuyorum. :) Öldürdü beni resmen. Ama iyi de oldu kendime geldim..

2 yorum:

Aquamarine dedi ki...

bazı şeyleri yaşamak gerekir. bunları yaşarken çoğu zaman yalnızsındır. aslına bakarsan hepimiz yalnızız ve bizi hayatta tutacak şeyler yapıyoruz. yapmak zorundayız. zaman bir şekilde geçmeli işte. o yüzden gününün darmadağın olmasına sebep olduğum için özür dilerim fakat her zaman hatırlayacağın bir şarkıyı bulduğun için mutlu olmalı mıyım bilemiyorum.

Brida dedi ki...

Aqua'cım zaten ben kötü anlamda teşekkür etmedim sana. Cidden teşekkür ediyorum. Çünkü artık şarkılar olmadan ağlayamıyorum ben. Ağlayamayınca daha da kötü oluyorum. Ve mutlu olabilirsin her zaman hatırlayacağım bu şarkıyı. :)