Heart It

10 Ağustos 2012 Cuma

Durdurabilseydik eğer ya da en azından yavaşlatabilseydik bir şeyler değişir miydi?

A Fine Frenzy - Lifesize.

Neredeyse bir haftadır sabah 6'da yatıyorum. Ve bunun bana iyi geldiğini söylemem. Öğlen 2'de kalkıyorum ve bütün günü yok ediyorum. Ah, Tanrım! Hayatın bu kadar hızlı geçip gitmesini engelleyemez miyiz? Çünkü günleri dolu dolu geçirdiğimizde zaman daha çabuk akıp gidiyor. Diğer taraftan hiçbir şey yapmadan oturduğum günler de öylesine boş yaşıyormuş gibi hissediyorum ki. O zaman sanki daha çabuk gidiyor.

Önümüzdeki 3 seneyi, 3 okul senesini doya doya yaşamak istiyorum. Çünkü geçip giden şu son bir yılıma baktığımda üzüldüğüm anlar, mutlu olduklarımdan daha fazla. Lisede mükemmel bir arkadaş edindim. Aslında iki arkadaş. Şu geçip giden bir yılda içlerinden birini kaybettim. Bilemiyorum belki de onu daha önceden kaybetmiştim. Eskisi kadar üzmüyor. Beni üzen şey sadece iki arkadaş edinebilmiş olmam. Daha fazlasını isterdim. Kızlı erkekli karışık ve büyük bir grup arkadaş. Herkesin birbirini tanıdığı, birbirine güvendiği, birbirini sevdiği ve birbiriyle güzel vakit geçirdiği bir grup. Benim bunları yaptığım iki arkadaşım vardı sadece. Başkaları yok muydu? Vardı. Ama bu şekilde değil.


Bazı insanları görüyorum da lisedeki arkadaşlarıyla görüşüyorlar yıllar geçse bile. Bir araya geliyorlar, lisedeyken gittikleri yerlere artık birer üniversiteli, birer anne, birer baba olarak gidiyorlar. Lise arkadaşlıkları gelip geçer diyen insanlar da tanıdım elbet. Ama bu hiçbir zaman benim için teselli olmayacak. Bu dakikadan önce gerçekten lise hayatımı güzelce yaşayamamış olduğum için kendimi kötü hissediyordum. Hala da kötü hissediyorum ama artık bunu değiştirmek için elimden geleni yapacağım. Sadece artık bir liseli olarak değil, bir üniversiteli olarak. Ve o önümde duran, yaşanmak için beni bekleyen 3 yılı "güzel" hale getireceğim.

Çünkü geriye dönüp baktığımda şimdiki gibi "bir şeyler olmadığı" için üzülmek yerine, "bir şeyler olduğu" için sevineceğim ve bunu için hüzünleneceğim. En azından geri dönmek istediğim güzel hatıralar, güzel arkadaşlar, güzel günler olacak. Geçtiğimiz lise hayatımda öyle günlerim olmamıştı hiç.

2 yorum:

in flames dedi ki...

Bende lisenin 2 senesini geride bıraktım ve çok yalnızım brida. 2 kişi belki sayarım belki sayamam. Hala lise arkadaşlarıyla görüşenlerin de çok çok az olduğunu düşünüyorum. Birer birer elimizden kayıp gidiyorlar ve tutamıyoruz işte. Ama bu kararını unutma. Bir söz ver ve tut, güzel arkadaşlıklar kur :)

Brida dedi ki...

In Flames: Sözü verdim bir kere. Kendime verdiğim sözleri ne kadar pek tutamasam da. Bunu tutmam gerektiğine olan inancım sonsuz. Ve bunu yapacağım. :) Sen de yapmalısın.