Heart It

30 Haziran 2013 Pazar

Bestfri(END)


Lise arkadaşlıklarının uzun süreceğini düşüyordum. Sanırım gerekenden fazla One Tree Hiil izlemişim. Bekliyordum aslında böyle bir şeyi. Sonuçta ayrı ayrı şehirlerde okuyoruz üniversiteyi. Geçen yıl kazanamayıp Marmaris'te kaldığı sıralar aramız hala çok iyiydi. Ne olduysa bu yıl oldu işte. İstanbul'dayken aramızın bu kadar açıldığını hiç fark etmemiştim. O Antalya'da olsa bile telefonla falan bir şekilde görüşüyorduk ve bir sıkıntı yokmuş gibi geliyordu bana. Seçil'in bana bu kadar yabancılaşmasını garipsedim aslında önce. Ağlamamak için zor tuttum kendimi bugün yanlarındayken. -Lar diyorum çünkü kuzeniyle gelmişti. Bu daha Marmaris'teki ikinci görüşmemiz. Özlemiş olması ve beni de bu sebeple gittikleri yere çağırması gerekmez miydi? En azından nezaketen soramaz mıydı? Gerekmezmiş, soramazmış. Anladım. 

Kırıldım. Bu kadar değer veriyorken, onun hakkında bu ve bundan önceki bloglarda bin tane yazı yazmışken gördüğüm bu muameleyi kabul edemiyorum. Temmuzun 10'u gibi İstanbul'a geri döneceğim zaten. Gidene kadar da onunla hiç görüşmek istemiyorum. Biliyorum kuzeni birkaç güne gidecek ve bana mesaj atacak buluşmak için. O zaman ne yapacağımı düşünmedim şu an. Ama beraber vakit geçirmek istediğimi zannetmiyorum artık. 

Bazen Burak'la olan birlikteliğimiz yüzünden arkadaşlarımı boşladığımı ve herkesi dışarıda bıraktığımı düşünmüştüm. Ama bugün şunu fark ettim. Bütün arkadaşlarımda bir değişim baş göstermiş ve ben bu değişmiş insanları bırakmışım. İyi mi kötü mü bilemiyorum. Sadece şundan eminim, onlar olmasa da Burak bana her şekilde yetiyor. Ve onu çok özledim.